Vrouwen & Jaloezie, een krachtige raadgever

Vrouwen & Jaloezie, een krachtige raadgever

 

“Ik wil graag even iets met je delen” zei iemand tegen me via een persoonlijk bericht op Facebook. “Ik heb er veel last van wanneer ik zie dat Sjoukje (fictieve naam) de hele dag met zoveel enthousiasme berichten plaatst. Ze schrijft dingen waarvan ik weet dat ze deze zelf niet helemaal onder controle heeft en dat irriteert me. Het zegt vast iets over mij maar die irritatie maakt dat ik geen zin heb om nog met haar in een groep te zijn”.

Ik: “Wat irriteert je precies?”

Zij: Nou wat ik zeg, zij plaats dingen die zij zelf nog niet onder controle heeft.

Ik: “Is dat zo?”

Zij: Ja want toen ik samen met haar in een van jouw onlinecursussen zat, heeft zij gezegd dat zij best onzeker is, nou daar merk ik helemaal niets van”

Ik: Zijn er nog meer dingen die je irriteren?

Zij: “Ja, blijkbaar vinden de mensen in haar tijdlijn haar helemaal geweldig en dat klopt dan niet”

Ik: “Wat irriteert je daaraan?”

Zij: Ik weet het niet. Het voelt niet eerlijk. Het irriteert me gewoon.

Ik: “Zou het zo kunnen zijn dat je gevoelens van jaloezie ervaart?”

Zij: “Ik???? Absoluut niet!

Ik: Wat zou je het liefste willen?

(Na 10 minuten komt er een bericht terug)

Zij: “Ik moest het even op me in laten werken hoor want over die vraag heb ik nog nooit nagedacht. Haar berichten zien triggert altijd iets bij me. Ik voel me dan verdrietig en boos ook. Jouw vraag of ik jaloers ben gaf me een schok. Ik realiseer me dat er een kern van waarheid in zit. Ik zou dat ook wel willen maar van allerlei gedachten houden me tegen.

Wat je hierboven leest kom ik regelmatig tegen tijdens mijn werk. Dit gesprek is doorgegaan in een persoonlijk consult. We hebben een intuïtieve wastekening gemaakt om ons te begeleiden naar diepere lagen. Het is een bijzonder mooi consult geworden. Ik heb haar in contact gebracht met haar eigen kracht, onzekerheden en verlangens. Ze ging lachend de deur uit. Ik kan nu enorm genieten van al haar enthousiaste berichten die ze op Facebook plaatst en ze krijgt enorm veel respons waar ze soms onzeker van wordt maar vooral van geniet. Tijdens het consult zijn we eerst gaan onderzoeken wat er met haar gebeurt op bepaalde momenten.

Vrouwen onder elkaar

Dat op zich is al een boeiend fenomeen. We zien het steeds meer om ons heen, vrouwen die elkaar willen bekrachtigen. Samen dingen doen. We ervaren dan een gevoel van verbinding, liefde en respect. Na een bijeenkomst gaat iedereen aan het einde van de dag bijna zwevend naar huis. En toch ontstaat er regelmatig op weg naar weer en meer verbinding ook nog strijd. Zo zijn er tal van sister groepen te vinden die vanuit een mooi initiatief zijn ontstaan. Zo werd ik eens in een sistergroep geplaatst en alhoewel ik het ongevraagd plaatsen in een groep niet fijn vind, ben ik een tijdje gebleven omdat de initiator van die groep zeer integer is en vrouwen wil aanmoedigen om zichzelf te ontdekken. Een prachtig initiatief. Inmiddels heb ik die groep verlaten. Niet omdat ik het niet mooi vind maar omdat ik me wil focussen op andere dingen.
Maar wat een drama speelde zich vaak af in die groep. Geboeid heb ik sommige berichten gelezen die voorbijkwamen. Interessant vond ik het ook. Wat vaak nietsvermoedend en met vol vertrouwen werd geplaatst mondde regelmatig uit in een over en weer verwijten. Blijkbaar voelden lezeressen de behoefte om steeds ergens iets van te vinden en een kant te kiezen. De aanval werd regelmatig ingezet. Soms zo erg dat de initiator van de groep als een soort moeder moest optreden zo van: “Zijn jullie nu klaar?!”

Van waarnemen naar zelfreflectie

Juist door waar te nemen en niet alles voor waarheid aan te nemen ontstaat zelfkennis. Vrouwen laten zichzelf steeds meer zien. Beseffen dat ze dingen niet meer via allerlei omwegen hoeven te realiseren maar dat ze gewoon kunnen zeggen wat ze graag willen. Vrouwen leren in deze tijd ook over de wijze waarop ze dat het beste kunnen doen. Een nieuwe weg zonder zichzelf en de ander kleiner te maken.

Is ons leven niet gewoon een prachtige ervaring? Een mooi theater stuk waar we naar mogen kijken? En terwijl we kijken hebben we de mogelijkheid onszelf te observeren. Onszelf dingen afvragen zoals: Waar word ik geraakt? Wanneer geef ik de ander de schuld voor iets dat ik zelf niet zie of niet wil zien? Door te luisteren naar de ander, te zien wat zich af kan spelen in het drama, kunnen we over onszelf leren.

Zo kunnen we emotie ervaren bij het zien dat een ander onjuist wordt behandeld. De vraag die we onszelf dan kunt stellen is: “Heb ik dat zelf eens ervaren of gedaan?

Wanneer je ziet dat een vrouw stralend haar eigen plek in neemt. Wat zie je dan? Ben je blij, ontroerd, jaloers of misschien afgunstig?

Wat doe je dan? Moedig je haar aan? Ga je over haar praten op een negatieve manier? Spreek je haar aan over het feit wat het met je heeft gedaan? Deel je je dankbaarheid voor het feit dat zij een spiegel is geweest?

Beide kanten ervaren

Ikzelf heb eens  jaloerse gevoelens ervaren toen ik naar een vrouw keek die stralend, op haar geheel eigen wijze, haar plek in nam. Ook heb ik ervaren hoe ik werd aangemoedigd door vrouwen om vooral door te gaan met het verbinden van vrouwen.  Echter heb ik ook ervaren dat wanneer vrouwen niet de stap durven zetten om die unieke plek voor zichzelf in te nemen, dat er dan over mij geroddeld werd. Dat heeft me weleens tegen gehouden om ergens voluit voor te gaan. Het voelde dan veiliger om minder zichtbaar te zijn, mezelf vooral niet te laten zien, niet te veel aandacht te trekken, niet te laten zien dat ik blij, trots of dankbaar was. Tegelijkertijd voelde dat ook weer niet goed. Ik hield mijzelf tegen om dát te doen waar ik het meest blij van werd. Langzamerhand besloot ik me alleen te focussen op waar ik blij van werd en terwijl ik dat deed realiseerde ik me dat ik dat onbewust al heel vaak had gedaan. Het grote verschil was wel dat het is ontstaan uit een overlevingsmechanisme, meer een onbewuste keuze terwijl dat nu een hele bewuste keuze is.

 

 

Differences and Similarities

 

Laten we het vieren

Tijdens het werken aan dit schilderij, dat ik het begin ‘Religions’ noemde, viel het me op dat ik steeds blijer werd, steeds meer rust ging ervaren vanuit de energie van deze beide vrouwen. Wanneer ik zie hoe blij cursisten zijn met mijn begeleiding naar een vreugdevoller leven, waarin zelfreflectie bovenaan staat, merk ik dat ik alle reden heb om dat te vieren. Ik word er namelijk zelf ook heel erg blij van. Ik heb de afgelopen jaren geleerd om meer blij en trots te zijn op wat ik in beweging breng tijdens mijn werk. In het verleden ging ik gewoon door met creëren. De woorden van mijn opa op mijn 7e verjaardag zijn me lang bij gebleven. “Doe toch eens normaal” siste hij dan, voor mij alleen hoorbaar, als ik weer eens te blij was met iets. Ik kon vanaf jongs af aan al intens blij zijn met hele kleine dingen. In elk klein ding, materieel of immaterieel kon ik het goddelijke ervaren en kon daar heel blij mee zijn.

Als ik merkte dat vrouwen jaloers op me waren of me als te veel ervaarden, was het makkelijker om me terug te trekken dan de vreugde ervan te voelen. Maar hoe fijn is het als ik zelf bewuster word en anderen kan inspireren om dat ook te doen? Dat vier ik graag.

Deze twee vrouwen, de een ingetogen, de ander naakt en in verwachting namen me mee. Ik onderzocht ingetogenheid, verwachtingen, respect, zichtbaar zijn, verlangen, nederigheid en blijdschap over het Zijn.

Wanneer we elkaar in de ogen kijken, elkaar werkelijk willen zien, zijn er alleen gevoelens van respect en vieren we onze verschillen en gelijkenissen.

Inmiddels heb ik het schilderij omgedoopt tot ‘Differences & Similarities’. Verbind je er mee en observeer jezelf. Wat ervaar je?

Als je iets uit de voorgaande situaties herkent, of dat je je na het lezen van deze blog wat ongemakkelijk voelt, doe dan de volgende oefening:

 

  1. Wanneer je om je heen of op social media naar andere vrouwen kijkt, observeer dan jezelf.
    Welke gevoelens ervaar je? Wat denk je? Wat zie je?
  2. Vraag jezelf af of het waar is wat je ervaart, denkt en ziet.
    Het kan namelijk zijn dat je er een eigen invulling aan hebt gegeven.
  3. Wat doet het met je?
    Ervaar je emoties als blijdschap, trots, verdriet, boosheid, jaloezie….?
  4. Is er een link te ontdekken naar een verlangen?
    Verlangen naar dat wat de ander heeft of doet, verlangen naar een verandering, verlangen naar een actie die je niet durft te ondernemen…etc.
  5. Wat levert deze waarneming je op?

 

Wanneer je ervaart dat andere vrouwen gevoelens van jaloezie op jou projecteren:

  1. Wat doet dat met je?
  2. Hoe ga je daarmee om?
  3. Wat heb je gecreëerd waar de ander naar zou kunnen verlangen? Kun je blij zijn om het feit dat je ergens zo goed in bent geworden dat je dat als succes kunt vieren. Ongeacht wat de ander ervaart.

 

Ik ben heel benieuwd naar je ervaring.

 

 

 

 

 

 

 

Door |2018-01-19T22:06:18+00:00januari 19th, 2018|10 Reacties

10 Comments

  1. Nina 20 januari 2018 om 09:47 - Antwoorden

    Mooie blog, ik ga ook even met de billen bloot
    Ik was ooit jaloers op n vrouw, die , in mijn ogen, alles voor elkaar leek te hebben: een ideale , verzorgende, liefdevolle partner, gezellig gezin,vakanties,leuke baan, gezellig huisje, boompje ,beestje.
    Door het naar haar te benoemen,bleek, dat niets is ,wat het lijkt, want ze vertelde me haar levensverhaal,
    Dat zette me met beide benen op de grond , en jaloezie veranderde in diep Respect.
    Ik heb thuis maar eens even goed naar mijn spiegelbeeld gekeken en benoemd waar ík dankbaar voor mag zijn.
    Het is bescheiden ,maar het door mij verworven ,voor geknokt en “van mij”

    Andersom voelde ik me laatst ongemakkelijk, omdat iemand tegen me zei, dat ze jaloers was op mij.
    In haar ogen, “kwam ik, ondanks veel tegenslagen, letterlijk en figuurlijk zo sterk over, ”
    Ik heb haar bedankt voor het compliment, maar gezegd, dat jaloezie echt niet nodig was…..
    Er is een binnenwereld en een buitenwereld en ook hier geldt, níets is soms wat het lijkt….
    Maar je zet struikelend, vallend en weer opstaand, gewoon de ene voet voor de andere ,op weg naar je beste zelf..

    • close2nature 20 januari 2018 om 09:55 - Antwoorden

      Dank je Nina, voor je open en eerlijke reactie. Mooie afsluitende zin: “Maar je zet struikelend, vallend en weer opstaand, gewoon de ene voet voor de andere ,op weg naar je beste zelf..” 💞

  2. Yolanda 20 januari 2018 om 11:31 - Antwoorden

    Jaloezie geeft een lastig gevoel, het ‘mag er niet zijn’ is de boodschap die ik van huis uit er uit gefilterd heb. En toch geeft het zoveel waardevolle informatie; geef ik onvoorwaardelijk liefde? Door die gevoelens heen gaan, er door heen ademen en oprecht eerlijk kijken naar wat er is.. dat is pittig, maar wordt makkelijker, lichter naarmate je het vaker doet. Het geeft groei! Al snap ik er nog steeds niets van als ik hoor dat anderen jaloezie voelen ‘door wat ik doe’. Dan ben ik oprecht verbaasd.. en denk al snel, doe ik mij dan mooier voor dan ik ben? En nu weet ik wanneer dat wel of niet zo is, voor mij. Dat ik het ook als waardering kan gaan zien. Een leerproces om mijzelf te waarderen voor wat ik doe, hoeveel en vooral mijzelf te waarderen voor wie ik ben, met alles erop en eraan. Iets met onvoorwaardelijk liefde geven😊

    • close2nature 20 januari 2018 om 11:41 - Antwoorden

      Ja precies dat. Het is pittig en ook zo enorm waardevol en krachtig. Dank je voor je reactie Yolanda. Ik vind het mooi om te zien wat en hoe je doet wat je doet.💞

  3. Ellen 20 januari 2018 om 14:25 - Antwoorden

    Mooie blog !! Het stukje tekst waar ik even bleef hangen was ” juist door waar te nemen en niet alles voor waarheid aan te nemen, daar ontstaat zelfkennis” . De laatste maanden kwam ik als vanzelf in deze stroom, en het bevalt me echt. Ik vermoed dat ik dit nu nodig heb, Behalve zelfkennis , brengt het mij ook acceptatie en minder ruis. Ik ben misschien niet stralend of zichtbaar, maar ik ben wel mezelf, en daar geniet ik best van ❤❤

    • close2nature 20 januari 2018 om 15:07 - Antwoorden

      Lieve Ellen, je laatste zin raakt me. Ik ben heel erg blij met al je ont-dekkingen. Voor mij ben je voelbaar en dat is zichtbaar genoeg 💞

  4. Liesbeth 21 januari 2018 om 12:09 - Antwoorden

    Nu tijd en rust om dieper op je blog in te gaan. Het fenomeen jaloezie zal voor niemand een vreemde zijn. We zullen allemaal wel eens met een gevoel te maken hebben gehad dat uiteindelijk jaloezie bleek te zijn. Ik ken het dus ook. Ik ben iemand die het altijd wel prettig vond om een rustig leven te leiden, huisje boompje beestje past bij mij. Zo heb ik toen de kinderen nog jong waren ook geleefd. Ik was een tevreden huisvrouw, deed de administratie van ons bedrijf, was oppasmoeder voor de kinderen van kennissen en mijn jongste zus, & lees- en spelletjesmoeder voor de school in ons gehucht. Maar ergens zijn zaken gaan verschuiven, de school werd gesloten, eigen kinderen waren zelfstandig genoeg, De andere kinderen hadden geen oppas meer nodig, het bedrijf veranderde en vroeg een andere taak van me. Het encaustic was inmiddels al een belangrijk onderdeel in mijn leven en ik ging helpen als vrijwilliger bij een uitvaartbedrijf. Voor mij een manier om iets voor anderen te kunnen betekenen maar ook om er af en toe uit te zijn, want helpen in het bedrijf betekend nu vooral aan thuis gebonden zijn. Daarmee werd mijn wereld voor mij toch iets te klein.

    Als je dan denkt dat je van nature iemand bent die een rustig leven wil leiden, dan zou je ook verwachten dat je hiermee tevreden bent. Maar het gekke is dat ik steeds meer vrouwen om me heen kreeg die allemaal aan zichzelf gewerkt hadden. Die interessante banen, of zelfs een eigen bedrijf hebben. En o, wat had ik opeens last van een regelmatig verschijnend venijnig stemmetje in mijn hoofd. Ik had een depressie doorwerkt, had ook aan mezelf gewerkt, maar uitdagingen daar hou ik niet zo van. En juist dat raakte me in die andere vrouwen die wel uitdagingen aan waren gegaan. Ik had eerst niet door wat het was als een soort van boosheid me overviel als ik weer een succesverhaal las. Tot ik besefte dat ik jaloers was. Ik werd geraakt in een stuk dat ik moeilijk vind, en ieder succesverhaal van een andere vrouw is een spiegel voor me. Blijkbaar wil een deel van me helemaal niet (meer) alleen maar rustig huisvrouw zijn. Ik kan sindsdien genieten van de verhalen van vrouwen die drempels overschrijden, die stappen durven te zetten, en in mijn ogen ontzettend krachtig zijn. Als dat onbestemde gevoel mij dan toch overvalt, weet ik dat er een onderhuids verlangen in me huist. Juist daardoor wordt ik gemotiveerd om ook hier en daar een drempel te nemen. Misschien zal er altijd een tweestrijd in me zijn tussen rustig leven en volop in het leven staan. Er zullen drempels zijn die te hoog voor me zijn, maar nu kan en mag ik zelf beslissen of ik iets wel of niet aanga. Gevoelens van jaloersheid is daarin voor mij niet meer iets negatiefs, maar puur het geluid van mijn Ziel die op de deur staat te kloppen.

    • close2nature 21 januari 2018 om 21:50 - Antwoorden

      Prachtig hoe je het beschrijft Liesbeth. “Gevoelens van jaloersheid is daarin voor mij niet meer iets negatiefs, maar puur het geluid van mijn Ziel die op de deur staat te kloppen”. Dank je voor je reactie. Voor iedereen die dit ook leest zeer waardevol.💞

  5. Adriana vd Water 21 januari 2018 om 18:05 - Antwoorden

    Een blog die stemt tot reflectie. Mooi geschreven en heel herkenbaar Karina.
    Alle mechanismen zijn ook bij mij al wel eens (nou ja, weleens…..met enige regelmaat 😉 ) voorbij gekomen. Maar door er naar toe te gaan en te doorvoelen waarom ik voel wat ik voel ben ik inmiddels al heel wat wijzer geworden over mezelf. Door als het ware een rondje om mezelf te lopen en een situatie van een afstandje te bekijken, dat heeft me al veel helderheid gebracht. Mezelf toe te staan om kwetsbaar te mogen zijn, om vervolgens in die kwetsbaarheid mijn kracht te mogen ontdekken.
    Blijf vooral doorgaan om vrouwen te stimuleren naar binnen te gaan! Doe ik het ook! 🙂

    • close2nature 21 januari 2018 om 21:52 - Antwoorden

      Dank je voor je reactie Adriana en je aanmoediging om door te blijven gaan om vrouwen te stimuleren naar binnen te gaan. Net als jij 😊 Ieder op ons geheel eigen wijze 💞

Geef een reactie