De eerste hoofdstukken…
… ze zijn geschreven. Het is een langzaam proces. Een leuk proces, dat zeker, maar ook uitdagend. Mijn hoofd wil heel graag alles overdenken en mijn hart zegt dan direct: “Stop, dit hebben we niet afgesproken.” Mijn vorige ‘Just a Story’ schreef ik op 18 december 2025. Inmiddels is onze lieve Suri, de hond die me zoveel heeft gegeven en me heeft laten genieten, er niet meer. Ze heeft me geleerd meer geduld met mezelf te hebben. De 4 projecten waar ik in mijn vorige schrijfsel over schreef, zijn inmiddels nagenoeg afgerond en daardoor kwam er eindelijk weer wat ruimte voor het boek. Wanneer ik wat verder ben neem ik je graag mee maar voor nu voelt het nog als mijn kindje dat koestering en ruimte nodig heeft.
Deze ‘Just a Story’ voelt ook als een update omdat ik 9 maand offline ben geweest. Ik heb ook geen nieuwsbrieven geschreven behalve heel af en toe een teken van leven. Dat voelde goed en is ook passend in deze tijd. Ik hoor het veel om me heen, dat men meer naar binnen keert. De buitenwereld schreeuwt zo hard dat juist daardoor veel mensen een terugtrekkende beweging maken. De afgelopen 6 jaar hebben we kunnen oefenen met nog meer naar onszelf luisteren. Dat geldt voor iedereen, of je nu actief deelneemt in het arbeidsproces, anderen begeleid of ergens boven op een berg woont. Je innerlijke processen schreeuwen nu harder dan de in de buitenwereld gepresenteerde film. Overigens is het ook wel interessant te constateren dat de buitenwereld een reflectie is van onze binnenwereld en andersom. Dus de film die jij ziet, is misschien wel heel anders dan de film die ik zie. Dat maakt het leven boeiend.
What you sent out is what you get back
Het is niet dat de buitenwereld me niet raakt, dat doet het zeker wel. Ik heb er alleen nog meer afstand van genomen. Portugal gaf me daar een voorproefje van en Frankrijk neemt me echt mee de stilte in. Echt terug naar mezelf en me steeds afvragend, kan ik hier iets aan veranderen? Als dat niet het geval is, dan laat ik het van me afglijden en focus me op wat ik wel kan doen. Want diep van binnen weten we allemaal hoe een liefdevolle wereld er uit ziet. We zijn zo gewend dat deze wereld gedomineerd wordt door macht en oorlogen dat het lijkt alsof dat normaal is. Maar dat is het niet. Heel mooi is het om te zien dat steeds meer jonge mensen zich ook bewust worden van hoe geconditioneerd ze zijn. Hoe ze in de watten gelegd zijn met technologie en nu beginnen te beseffen dat ze daardoor afgesloten zijn geraakt van de Natuur, van hun eigen Natuur en min of meer ook van hun familie en vrienden. Ik zie gelukkig ook hele mooie ontwikkelingen en nieuwe initiatieven van jongeren.
Liefde
Vorige maand is mijn oudste zoon getrouwd en ik had de eer om hem naar zijn vrouw te begeleiden. Het was een geweldige dag. De mooiste bruiloft die ik ooit heb meegemaakt. Zoveel liefde, zoveel mooie mensen, zoveel verbinding en plezier. Onze kleindochters mochten de ringen brengen. Ik smelt nog steeds als ik alle foto’s terugkijk. Dat zijn momenten waarop ik besef waar het werkelijk om gaat.
Neurographic Art, Nei en een vorig leven
De tekening die je boven deze story ziet is een Neurographic Art tekening. Eentje buiten de geleerde modellen. Art heeft mij altijd de nodige aanwijzingen gegeven. Encaustic Art geeft korte snelle aanwijzingen en informatie. Tijdens het Art of Allowing schildersproces kan dit maandenlang worden uitgewerkt en getransformeerd. Een cursist die de 8-weekse ‘Art for a New Reality’ volgde gaf me een Neurographic Art tekening als dank voor de inspiratie. Dat was het moment dat ik Neurographic Art ging onderzoeken en besloot de Neurographic Art specialist opleiding te gaan doen. Vorig jaar december heb ik die afgerond. Ik was eerst van plan om het direct in een nieuwe cursus te gieten maar dat deed ik toch maar niet. Iets hield me tegen. Ik ben het eerst vooral voor mezelf gaan doen. Dat gaf me prachtige nieuwe inzichten die me aanspoorden om vooral rust te nemen.
Boodschap uit een vorig leven
De tekeningen die je hier ziet, zijn tekeningen op A3 formaat. Ik heb hier avonden lang aan gewerkt. Het gaf me rust in mijn hoofd en gaandeweg kreeg ik helderheid op de vraag wat ik nodig heb om me volledig te kunnen focussen op het schrijven. Via een NEI sessie van een goede vriendin ontving ik nieuwe informatie. Uit de sessie bleek dat ik eerder schrijvend door het leven was gegaan tijdens een leven in Mesopotamië. Ik schreef toen dat er meer leven was tussen de sterren. Dat werd mij toen niet in dank afgenomen. Het kan zijn dat die gebeurtenis doorspeelt in dit leven. Schroom om te schrijven. Vooral ook omdat ik schrijf over meer dan alleen gebeurtenissen op zich. Ik mag nu daar doorheen breken. Mijn hart blijven volgen. De onderste tekening gaat over dat leven tussen de Eufraat en de Tigris, in het oude Mesopotamië.
Die NEI sessie gaf me ook direct bevestiging over hoe het komt dat ik maar 1 geschiedenisles heb onthouden. Dat is de les over Mesopotamië. En waarom water mij al mijn hele leven intrigeert maar ook soms heeft beangstigd. De informatie die water in zich draagt, daar kan ik diep geëmotioneerd van raken. Deze beide tekeningen gaven me bevestiging en nieuwe inspiratie.
Om dichter bij onze eigen natuur, en welk leven dan ook, te komen kan Art je begeleider zijn. Encaustic Art, Neurographic Art en voor mij zeker ook het schilderen volgens de kunst van het toelaten. Zo heeft iedereen een eigen manier om verbinding te maken.
Contemplatie en Manifestatie
Door rust te pakken en vooral goed te luisteren naar mijn hart (naar dat waar ik blij van wordt) merkte ik ook dat de website, waar nog alles van Portugal op stond, een make-over moest krijgen. Dat is veel werk waar we pas onlangs aan zijn begonnen. Dat zie je bijvoorbeeld aan dat er een aantal cursussen zijn verdwenen. Ik heb ruimte gemaakt. Ik heb ook besloten om geen materialen meer te verkopen en me alleen te concentreren op het begeleiden van deelnemers die hun bewustzijn willen verruimen. Zo voel ik dat ik dienstbaar ben aan deze veranderende tijd. Ook de combinatie-kaartlegging heb ik even on-hold gezet.
Neem gerust een kijkje op onze vernieuwde website en laat me weten wat je ervan vindt.
Helemaal nieuw is dit…
Zoals ik schreef ben ik goed gaan voelen waar ik gepassioneerd over ben. Tijdens het werken aan de site en het maken van ruimte, ontstond er ook gelijk een besef. Al jaren verlang ik naar een atelier dat ik kan gebruiken om anderen te ontvangen. Dat atelier is er nu. Alleen is het zo, dat je nu niet even een paar uurtjes kunt komen. Voor een workshopmiddag is ons atelier net even iets te ver. En toen dacht ik, we hebben een prachtige gîte, een atelier en een mooie landelijke omgeving waar alles nog dieper kan indalen… waarom dat dan niet combineren. En dat is nu een feit.
Je kunt vanaf het voorjaar van 2027 je eigen Art of Allowing week boeken.
Overdag creatief bezig zijn en daarna lekker chillen in Gîte ‘Le Ciel Étoilé.
“Begin waar je bent, gebruik wat je hebt, doe wat je kunt.”
~ Arthur Ashe